YAMAÇ PARAŞÜTÜNÜN
YAPISI VE BÖLÜMLERİ


Yamaç paraşütü basit bir hava aracıdır, fakat bütün diğer hava araçları gibi karmaşık ve güç bir dizayn çalışmasının ürünüdür.Yamaç paraşütü ana hatlarıyla kanopi, ipler ve kuşam olarak üç kısımda incelenir.

A. Kanopi:

Bizi havada taşıyan kumaş kısma kanopi yada kanat adı verilir. Kanat, uçuş sırasında içerisi hava ile dolacak olan, birbirinin üzerine yerleşmiş iki katlı kumaş yüzeyden meydana gelir.Kanadın alt ve üst yüzeyleri bir uçak kanadı kesidinde olduğu gibi dikey parçalarla birleştirilmiştir. Bu parçalar kanadı, dik olarak kesen hücrelere bölerler. Havanın kanadın içerisine dolabilmesi için kanadın hücum kenarı diye adlandırılan ön kenarı açık, dolan havanın içeride hapsolmasını sağlamak için firar kenarı denilen arka kenarı kapalıdır. Böylece paraşütün kumaşı da havayı hiç geçirmediğinden kanopi, içine giren havayı hapsederek katı bir kanat formunu alır. Kanat içindeki hava basıncının eşit olarak dağılmasını ve kanopinin düzgün şekilde şişmesini sağlamak için hücrelerin yan duvarlarında havanın hücreler arasında geçişini sağlayan delikler vardır. Tamamen hava ile dolduğunda kanopi tıpkı bir uçak kanadı gibi alt yüzeyi düz üst yüzeyi kavisli bir şekil alır. Tipik bir kanopide 40-60 hücre vardır. Genelde hücrelerin uzunlukları kanadın ortasından uçlara doğru gittikçe azalarak kanada yukarıdan bakıldığında eliptik bir görünüm kazandırırlar. Bu şekle planform adı verilir. Kanopinin yan taraflarına kulak adı verilen dengeleyici parçalar yerleştirilmiştir. Kulaklar, paraşütün dengeli uçmasını ve dışa doğru kuvvet uygulayarak gergin kalmasını sağlarlar, ayrıca sonuçsal sürüklenmeyi de minimuma indirirler. Modern kanopilerde kulaklar kanadın askı ipleriyle aşağıya doğru çekilen uzantıları şeklindedirler.

Kanatlar, pilotun kilosu ve farklı uçuş koşullarına göre birçok değişik büyüklüğe ve en/boy oranına sahip modellerde üretilmektedirler.

B. İpler:

Askı ipleri ve fren ipleri olarak ikiye ayrılırlar. Ağırlığı ve sürüklenmeyi azaltmak için ipler kevlar (karbon lifi) ve darcon gibi çok dayanıklı maddelerden mümkün olduğu kadar ince üretilirler. Yapıyı basitleştirmek amacıyla herbiri uzunluklarının ortalarına yakın bir yerde ikiye ayrılarak kanada ulaşırlar. Kanopinin ön kısmındaki ipler dayanıklı metal halkalarda birleşerek ön kolonlara, arka kısmındaki ipler arka kolonlara bağlanırlar. Firar kenarının sağ ve sol uçlarına bir kaç noktadan bağlı olan fren ipleri birleşerek tek bir ip halinde arka kolonlara kadar gelirler ve burada uçuş sırasında bırakıldıklarında savrulup gitmelerini engelleyen halkalardan geçerek pilotun uçuş sırasında tuttuğu halkalarda son bulurlar. Fren ipleri kolayca ayırt edilebilmeleri için farklı renklerde olurlar.

C. Kolonlar:

Kolonlar iplerle kuşamı birleştirirler, genelikler bütün ipler metal halkalarda toplanırlar ve kolonlarla birleşirler. Kolonlar kalkışlarda pilotların bütün ipleri birden tutup çekebilecekleri tek bir nokta teşkil ederler, ayrıca bütün ipleri tek tek ayırmadan bir kuşamı söküp diğerini takmamızı sağlarlar.

Arka kolonlarda ayrıca fren iplerinin geçtiği küçük halkalar ve uçuştan sonra fren kontrollerin tutturulabileceği velkro veya çıt-çıt gibi malzemeler bulunur.

D. Kuşam:

Yamaç paraşütü kuşamları genelde aynı temel yapıyı taşırlar. Oturmak için plastik yada tahtadan bir oturak kısmı, kumaştan bir sırtlık, omuz askıları, göğüs ve bacak kolonları ile iplerin bağlandığı askı kolonları vardır. Son zamanlarda üretilen modellerde hız sistemleri için bağlantılar, kevlar sırt koruma plakaları, yedek paraşüt ve safra bölümleri de bulunmaktadır. Bütün kuşamlar vücut ölçülerine ve uçuş pozisyonuna göre ayarlanabilirler.